Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

[Ο πίνακας της κεφαλίδας είναι του Cesar Santos. Όλα τα πνευματικά δικαιώματα των εικόνων ανήκουν στους δημιουργούς των έργων. Η ιστοσελίδα κάνει χρήση των εικόνων για λόγους ενημέρωσης.]

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

James Tissot

Αυτοπροσωπογραφία (1865)


Ο Τζέιμς Tισό (1836-1902) γεννήθηκε στη Ναντ της Γαλλίας και ήταν  γόνος οικογενείας εμπόρων. Στα 20 του χρόνια βρέθηκε στην Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι. Μαθήτευσε στο ατελιέ του Ενγκρ και γνώρισε τον Μανέ, τον Ντεγκά τον Χουιστλερ. Μετά τον Γαλλο-Πρωσσικό πόλεμο και το κίνημα της Κομμούνα που είχε εμπλακεί  φεύγει για το Λονδίνο όπου και έμεινε 12 χρόνια. Το 1876 γνώρισε την Κάθλην Νιούτον που έγινε μοντέλο και ερωμένη του μέχρι το 1882 που η μούσα του πεθαίνει από φυματίωση. Επιστρέφει στη Γαλλία χάνοντας το κέφι του για την ζωγραφική εκτός  από θρησκευτικά θέματα. Πέθανε στο Μπουιγιόν στα 66 του.
Αν και γνώρισε μεγάλη επιτυχία σαν προσωπογράφος της αστικής τάξης και υπήρξε  από τους πιο δημοφιλείς ζωγράφους της εποχής του είχε δεχθεί μαζική επίθεση ακόμα και από τον Όσκαρ Ουάιλντ για τον τρόπο που ζωγραφίζει, μιας και οι επικριτές του έβλεπαν στην τέχνη του χρωματιστές φωτογραφίες χωρίς τίποτα το σπουδαίο.




Η Μαργαρίτα στην εκκλησία  (1860)




Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας  / Αμφιβολίες του Μάρτιν Λούθερ (1860)




Φάουστ και Μαργαρίτα στον κήπο  (1861)



Επιστροφή του Ασώτου (1862)




Δυο αδελφές (1863)



Νεαρή γυναίκα με κόκκινο σακάκι (1864)




Στο θερμοκήπιο  (1867-69)




Λέσχη Rue Royale (1868)







Σκοποβολή με τουφέκι (1869)



Νεαρές μπροστά σε Ιαπωνικά αντικείμενα (1869)



Τζάκι (1869)




Nεαρή κυρία σε μια βάρκα (1870)







Ο καπετάνιος Frederick Gustavus Burnaby (1870)




Μια ενδιαφέρουσα ιστορία (1872)




Κακά νέα / Χωρισμός  (1872)



Κύριος σε ένα βαγόνι τρένου (1872)



Μετανάστες (1873)




Επιβίβαση στο σκάφος  (1873)




Το τελευταίο βράδυ (1873)




Η κόρη του καπετάνιου (1873)




Ο καπετάνιος παίρνει το ποτό του (1873)




Επισκέπτες στο Λονδίνο (1874)




Διαβάζοντας τις ειδήσεις (1874)




Φθινόπωρο στον Τάμεση (1875)




Δωμάτιο με θέα το λιμάνι (1876-78)




Τάμεσης 1876




Μετά την θύελλα (1876)



Πόρτσμουθ (1877)




Χήρος (1877)



Algeron Moses Marsden (1877) 




Πόρτσμουθ (1877)




Kαλοκαίρι (1878)




Η κόρη του πολεμιστή  (1878)




Η βεράντα της ταβέρνας Τραφάλγκαρ, Γκρίνουιτς, Λονδίνο (1878) 


Κροκέ (1878)







Πηγαίνοντας στην επιχείρηση  (1879)





Ήσυχα (1881)




Η επιστροφή του Ασώτου στη σύγχρονη ζωή  (1882)




Η αναχώρηση του Ασώτου στη σύγχρονη ζωή (1882)




Αποχαιρετισμός (1882)




Παιχνίδι κρυφτό (1980-82)



Κυρίες του καλλιτέχνη (1883-85)



Ταξιδιώτες (1883-85)




Στο Μουσείο του Λούβρου (1883-85)




Ο προφήτης Ωσηέ (1888)




Ο προφήτης Αμώς (1888)

Ο προφήτης Ζαχαρίας (1888)
                                                                                     

Άννας και Καιάφας





Θέα από το Σταυρό (1890




Προ ιστορική γυναίκα (1895)



Αυτοπροσωπογραφία (1898)




Σταθμός αναχώρησης  Βικτορίας 















4 σχόλια:

Christa Mavropoulou είπε...

σε ευχαριστώ που κάθε φορά μου δίνεις τόση μεγάλη χαρά και απόλαυση.Το να πω ότι είναι μαγικοί όλοι οι πίνακες του Τισό ,είναι λίγο.
Να είσαι καλά-)))))

jf είπε...

Γεια σου χάμπιλις! πιστός στις αρχές σου... :)

blackbedlam είπε...

Για να πούμε την αλήθεια δεν είχαν και άδικο οι επικριτές του,μόνο όμως όσον αφορά την κριτική τους για φωτογραφική δουλειά,που όμως δεν μειώνει στο ελάχιστο την τέχνη του.

Φαίνεται καθαρά η επιρροή που άσκησαν τόσο οι δάσκαλοί του και κυρίως ο Ενγκρ, ο Μανέ,αλλά και ο ιμπρεσιονισμός της εποχής με στοιχεία νατουραλισμού.
Είναι δυνατόν να μην θαυμάσει κανείς την μαεστρία να αποτυπώνει την κάθε λεπτομέρεια,το φως που διαχέεται, το χρώμα, την νερένια υφή και την διαφάνεια του;
Μπορεί κάποιους να μην τους εκφράζει αυτός ο τρόπος αποτύπωση της εικόνας, είναι όμως συγκλονιστικός ο τρόπος που αποδίδεται, είναι θαυμαστό το αποτέλεσμα.

Να είσαι καλά που με επαναφέρεις σε πράγματα που αγάπησα, που αγαπώ και που και γι΄αυτά αξίζει τον κόπο να αντισταθούμε , να τα υπερασπιστούμε μαζί με την ζωή μας.

blackbedlam είπε...

Για να πούμε την αλήθεια δεν είχαν και άδικο οι επικριτές του,μόνο όμως όσον αφορά την κριτική τους για φωτογραφική δουλειά,που όμως δεν μειώνει στο ελάχιστο την τέχνη του.

Φαίνεται καθαρά η επιρροή που άσκησαν τόσο οι δάσκαλοί του και κυρίως ο Ενγκρ, ο Μανέ,αλλά και ο ιμπρεσιονισμός της εποχής με στοιχεία νατουραλισμού.
Είναι δυνατόν να μην θαυμάσει κανείς την μαεστρία να αποτυπώνει την κάθε λεπτομέρεια,το φως που διαχέεται, το χρώμα, την νερένια υφή και την διαφάνεια του;
Μπορεί κάποιους να μην τους εκφράζει αυτός ο τρόπος αποτύπωση της εικόνας, είναι όμως συγκλονιστικός ο τρόπος που αποδίδεται, είναι θαυμαστό το αποτέλεσμα.

Να είσαι καλά που με επαναφέρεις σε πράγματα που αγάπησα, που αγαπώ και που και γι΄αυτά αξίζει τον κόπο να αντισταθούμε , να τα υπερασπιστούμε μαζί με την ζωή μας.

Αναγνώστες